علي الأحمدي الميانجي

213

مالكيت خصوصى در اسلام (فارسى)

اموالشان در دست حسن است و اگر امام حسن در غير خانهء وقفى سكونت داشته مىتواند خانهء وقفى را بفروشد و يك سوم پول را به بنى هاشم و بنى المطلب و يك سوم به آل ابى طالب دهد و يك سوم باقى مانده را هم در راه خدا مصرف كند . و اما اگر براى امام حسن پيشامدى كرد امام حسين توليت دارد به همان نحوى كه امام حسن دارد و اين امتياز كه براى فرزندان فاطمه قرار دادم براى رضاى خدا و حفظ احترام رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم مىباشد . و اگر حسين را پيش‌آمدى اتفاق افتاد از اولاد على شخصى را كه اسلام و امانت او مورد قبول شد براى توليت نصب كنند و اگر چنين كسى پيدا نشد از اولاد پسران فاطمه چنين كسى را انتخاب كنند و اگر نشد از آل ابى طالب اختيار نمايند . اين وصيت‌نامه را در روز ورود به « مسكن » ( 20 جمادى الأولى سال 37 يا 39 ) نوشتم براى خشنودى حق سبحانه و تعالى . بعد از اين : كنيزان من كه با آنها همبستر شده‌ام ( كه 17 نفر هستند ) و بعضى از آنها مادر شده‌اند و بچه‌هايشان زنده‌اند و بعضى آبستن هستند و برخى اولاد ندارند حكم در مورد آنها به اين ترتيب است . آنها كه اولاد ندارند و آبستن هم نيستند آزاد هستند و آنها كه اولاد دارند يا آبستن هستند ، بچهء خود را مىگيرند و خود سهم الإرث بچه‌هاى خودشان مىباشند و اگر بچه بميرد و مادر زنده بماند او نيز آزاد است ( مانند آن كه اصلًا بچه‌دار نشده است ) « 1 » . وقفنامهء ديگر : مبرد « 2 » از ابى نيزر روايت مىكند كه من متصدّى كارهاى مزرعهء « عين أبى نيزر » و « بغيبغه » « 3 » بودم ، يك بار على 7 وارد مزرعه شدند و فرمودند : آيا چيز خوردنى دارى ؟ گفتم : بلى و ليكن در شأن شما نيست ، غذا كدوى همين مزرعه است كه با پى شتر سرخ كرده‌ام ، فرمود : بياور . و آنگاه برخاست و در نهر كوچكى كه آنجا بود دستش را شست و به سر سفره آمد و از آن غذا كمى ميل كرد و دوباره به نهر برگشته و دست خود را با شن ( كه سر چشمه بود )

--> ( 1 ) - ترجمهء وقف‌نامه ترجمهء آزاد بوده و ترتيب متن عربى هم ملاحظه نگرديد . ( 2 ) - كامل ، ج 2 ، ص 132 . ( 3 ) - « عين ابى نيزر » مزرعه‌اى بوده است در ينبع كه به اسم ابى نيزر غلام او يا غلام رسول اللَّه معروف شده است رجوع شود به وفاء الوفاء ج 4 ، ص 1271 .